هر چیزی که آدم‌ها قبل از نصب پالس می‌پرسند.

پالس یک اپلیکیشن سلامتِ رابطه برای آیفون و اپل واچ است. نشانه‌های آرام بدنت، خواب، ضربان استراحت، تغییرات ضربان و تحرک، را نسبت به خط پایهٔ خودت می‌خواند، از آن‌ها یک اشارهٔ کوتاه و انسانی برای همراهت می‌سازد و صبح روز بعد از تو می‌پرسد که طوری که کنارت بود کمک کرد یا نه. نه عددی، نه نموداری، نه تشخیصی.

برای دو نفر که می‌خواهند حال هم را بفهمند بدون اینکه مجبور باشند هر روز سختشان را توضیح بدهند. برای کسانی که هزار کیلومتر دورند به همان اندازه که برای کسانی که یک آشپزخانه را شریک‌اند، چه سه ماه با هم باشند چه سی سال.

پالس را نصب می‌کنی، اجازهٔ خواندن همان داده‌هایی را می‌دهی که خودت انتخاب کرده‌ای، و با یک لینک یا کد کوتاه به همراهت وصل می‌شوی. بعد پالس چند روز فقط حالت عادی خودت را یاد می‌گیرد و تا آن موقع دربارهٔ هیچ تغییری حرفی نمی‌زند.

یک آیفون با iOS 17 یا بالاتر. اپل واچ (سری ۶ به بعد، watchOS 10) نشانه‌هایی را می‌دهد که پالس می‌خواند، و پشتیبانی WHOOP در راه است. هر چیزی که به مچ وصل نیست با خود آیفون هم کار می‌کند.

بله. تنها که باشی، پالس یک مرور آرام روزانه از هفتهٔ خودت است: روندها، الگوها، و جمله‌ای که برای خودت نوشته می‌شود. هر وقت خواستی می‌توانی کسی را وصل کنی و هیچ‌چیزِ قبل از آن عقب‌گرد و به اشتراک گذاشته نمی‌شود.

از داخل اپ یک لینک یا یک کد هشت‌کاراکتری برایش می‌فرستی. او پالس را نصب می‌کند، کد را وارد می‌کند، و دو گوشی کلیدهایشان را مستقیم با هم رد و بدل می‌کنند. پالس فضای دقیقاً دو نفر است؛ نه گروهی هست، نه صندلی سوم، نه تماشاچی.

اندازه‌گیری‌های خامت نه. ضربان، تغییرپذیری ضربان، خواب و حرکت روی گوشی خودت خوانده و تفسیر می‌شوند و هیچ‌کدام به سرورهای ما نمی‌رسد، پس آنجا چیزی نیست که لو برود یا فروخته شود. آنچه بیرون می‌رود همان جمله‌ای است که از آن‌ها ساخته شده، چون برای همراهت نوشته شده. آن جمله از دادهٔ سلامت بیرون آمده و ما همین را صریح می‌گوییم، نه اینکه بگوییم روی دستگاه مانده است.

چت، عکس‌ها، گیف‌ها و پیام‌های صوتی، «داستان ما»، درخواست‌ها، رویدادهای تقویم مشترک، فهرست خرید، یادداشت‌های مشترک، پاسخ‌های شما به سؤال روز، ورودی‌های Know Us، یادداشت‌های «ناگفته» که خودت می‌فرستی و آنچه در جوابشان گفته می‌شود، و نظرها، واکنش‌ها و پسندهای روی یک مورد واچ‌لیست. هرکدام روی یک گوشی رمزگذاری و روی گوشی دیگر باز می‌شود، پس ما می‌توانیم آن را برسانیم بدون اینکه بتوانیم بخوانیمش. برخی چیزها عمداً بدون این لایهٔ اضافی داخل فضای مشترک iCloud شما می‌روند، و بنابراین اپل از نظر فنی می‌تواند آن‌ها را بخواند: اشارهٔ روزانه و برچسب حال‌وهوای آن، جواب یک‌کلمه‌ای تو به اینکه آن مراقبت کمک کرد یا نه، فهرست آرزوهای قرار (از جمله نشانی مکانی واقعی که ذخیره کرده‌ای)، خودِ موردهای واچ‌لیست (عنوان، نوع، پیوند، جلد کوچک و وضعیت)، روزی که از آن می‌شمارید، و نشانه‌های ریزی مانند «در حال تایپ». جز اشارهٔ روزانه، هیچ‌یک دادهٔ سلامت نیست. و اگر برنامه‌هایتان را در تقویمی کپی کنی که با iCloud، Google یا Outlook هم‌گام می‌شود، آن نسخه‌ها در آنجا ورودی‌های معمولی تقویم‌اند. صفحهٔ امنیت می‌گوید چرا.

در iCloud Keychain خودت، روی دستگاه‌های خودت. هرگز به پالس آپلود نمی‌شود و ما نسخه‌ای از آن نداریم. به همین دلیل هم گوشی تازه، تاریخچه را از پشتیبان خودت برمی‌گرداند نه از ما.

کمتر از آنچه فکر می‌کنی، چون اپ اصلاً سیستم حساب کاربری ندارد. یک شناسهٔ بی‌نام iCloud، توکن‌هایی که اعلان‌ها به آن‌ها تحویل می‌شود (اگر از «لحظه‌های پالس» استفاده کنی، توکن‌های Live Activity هم)، پلتفرم، کلیدهای روشن و خاموش اعلان‌هایت و یک اثر انگشت یک‌طرفه از کلید جفتتان، به‌علاوهٔ لاگ‌های فنی که ۱۴ روز نگه داشته می‌شوند، گزارش خطا فقط اگر خودت بخواهی بفرستی (۹۰ روز)، و هر چه خودت از راه یک فرم برای ما می‌فرستی. نه مقدار سلامتی، نه متن خوانای پیامی (اعلان یک پیام گفت‌وگو ممکن است خودِ پیام را مُهروموم‌شده حمل کند که نه می‌توانیم بازش کنیم و نه نگهش می‌داریم)، نه شناسهٔ تبلیغاتی و نه تحلیل بیرونی.

بله. یک دکمه همه‌چیز را فوری متوقف می‌کند و پالس هیچ‌وقت به همراهت نمی‌گوید که اشتراک را متوقف کرده‌ای. تا وقتی دوباره روشنش نکنی چیز تازه‌ای رد و بدل نمی‌شود، و توقف، تقویم مشترک چرخه و وضعیت خوابت را هم پاک می‌کند. حالت نامرئی توقفی است که با خاموش کردنش همه‌چیز را به حالت قبل برمی‌گرداند. در این مدت اپ برای خودت کار می‌کند.

با پایان دادن به پیوند، رکوردهای مشترکتان برداشته می‌شود و خودت تصمیم می‌گیری گفت‌وگو و داستان روی گوشی خودت بماند یا هر جا که دستت می‌رسد پاک شود. ما نسخه‌ای برای روز مبادا نگه نمی‌داریم. مثل هر مسنجر دیگری، آنچه پیش‌تر به گوشی او رسیده روی گوشی اوست و هیچ دکمه‌ای از ما برش نمی‌گرداند.

هر دو، از داخل اپ و بدون نوشتن به کسی. خروجی یک فایل JSON از آنچه مال توست به تو می‌دهد. حذف حساب یعنی حذف، نه غیرفعال کردن.

بله. پالس ساختهٔ Knightify FlexCo در وین اتریش است، پس از روز اول زیر قانون اتحادیهٔ اروپا و اتریش ساخته شده، نه اینکه بعداً با آن جور شده باشد. دسترسی، خروجی، اصلاح و حذف همه در اپ هستند و سند حریم خصوصی می‌گوید چه چیزی پردازش می‌شود و چرا.

نه. پالس ابزاری برای حواس‌جمعی است. چیزی را تشخیص نمی‌دهد، درمان نمی‌کند، پایش پزشکی نمی‌کند و جای پزشک را نمی‌گیرد. هر مفهوم سلامتی که در اپ به آن اشاره می‌شود از منابع عمومی پزشکی است و لینک اصلش در اپ هست.

نه، و هرگز چنین ادعایی نمی‌کند. پالس فقط می‌بیند که امروز با هفته‌های اخیر خودت فرق دارد. اینکه چرا، تنها چیزی است که خودت می‌دانی؛ برای همین در هر جمله «شاید» هست و حکم نیست.

پالس خدمات اورژانسی نیست و نمی‌تواند کمک بفرستد. اگر در بحران هستی با شمارهٔ اورژانس یا خط بحران کشورت تماس بگیر. اپ هیچ‌وقت جلوی این را نمی‌گیرد.